Once a upon a time, may napakagandang prinsesa sa isang malayong kaharian. Pero kahit marami itong manliligaw, walang makapagpaibig sa prinsesa. Then one morning, pagsilip niya sa balkon ng palasyo ay may nakita siyang isang knight na galing sa malayong lugar. Guwapo ito, makisig. The princess instantly fell in love. At na-inlove din sa prinsesa ang knight. Kaya pala siya naglakbay ng pagkalayu-layo, kasi nabalitaan niya kung gaano kaganda ang prinsesa. Nagtapat siya ng pag-ibig sa prinsesa habang nakadungaw ito sa balkon. Pero nagbigay sa kanya ng kondesyon ang prinsesa. May malapit na burol doon na abot-tanaw mula sa kuwarto ng prinsesa. Ang sabi ng prinsesa, kapag nagtagal siya roon ng one hundred days and night, sasagutin na ito ng prinsesa. And the princess said to the knight, “If you really love me, you’ll stay on that hill for a hundred days and knight, where I’d be able to watch you from my window.”. Pumayag sa kondisyon ang knight. And he said, “Just to prove to you that I love you, I’ll spend the entire one hundred days and night on that hill.”. At iyon ang nangyari. Noong mga unang gabi, pag sinisilip ng prinsesa ang knight, masipag ito, tinutulaan pa siya at kinakantahan. Ganoon nang ganoon kada araw na lumipas. Pero nang naka-ninety days na ito sa taas ng hill,  napansin ng prinsesa na medyo matamlay na ito. Pero naroon pa rin ito. Nang  umabot na sa one hundred night, napansin niya na ang lungkot-lungkot ng knight. And the princess said to her self, “Tutal, bukas na ang kasunduan namen, at gusto ko rin siya, first thing in the next morning ay sasagutin ko na ang pag-ibig niya”. The next morning, pagdungaw niya sa window. Wala na ang knight niya. ~

          As a reader of this story, I can say that if you really love a person, no need for you to wait for a hundred days and nights just to tell him you love him.  True love is not about waiting for anything in return. Kapag nagmahal ka pala, hindi mo kailangan matakot na baka hindi ibalik sa iyo ang pagtingin niya. You just do what you have to do but of course, you see to it that no one will be hurt! You still have to consider your limitations. And syempre, hindi dapat forever na ganyan. Hello. Can you not get over it?  Hindi lang po siya ang tao sa mundo. Learn to move on. As what they always say, life must go on.